მენიუ

პენტაფლუცინი საბავშვო ჩაი N10

პრეპარატის სავაჭრო დასახელება: პენტაფლუცინი საბავშვო
სამკურნალო ფორმა: გრანულები შიგნით მისაღები ხსნარის მოსამზადებლად

შემადგენლობა
1 პაკეტი (3 გ) შეიცავს:
აქტიური ნივთიერებები:
ასკორბინის მჟავა – 0,05 გ
დიფენჰიდრამინის ჰიდროქლორიდი – 0,01 გ
კალციუმის გლუკონატის მონოჰიდრატი – 0,1 გ
პარაცეტამოლი – 0,25 გ
რუტოზიდის ტრიჰიდრატი – 0,01 გ
დამხმარე ნივთიერებები:
ლიმონმჟავა – 0,03 გ
საქაროზა (შაქარი) – 2,523 გ
ნატრიუმის საქარინატ დიჰიდრატი
(საქარინი ხსნადი) – 0,015 გ
პოვიდონი (პოლივინილპიროლიდონი K17) – 0,012 გ

აღწერა
თეთრი, თეთრი კრემისფერი შეფერილობით და მოყვითალო-მომწვანო ფერის, მრგვალი, ცილინდრული ან არასწორი ფორმის გრანულების ნარევი.
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი საშუალება მწვავე რესპირატორული დაავადებების და “გაციების” სიმპტომების აღმოსაფხვრელად.

ათქ კოდი: [R05X]

ფარმაკოლოგიური თვისებები
ფარმაკოდინამიკა
პენტაფლუცინი საბავშვო წარმოადგენს კომბინირებულ სამკურნალო პრეპარატს და ახდენს სიცხის დამწევ და ანთების საწინააღმდეგო მოქმედებას. პარაცეტამოლი – ახდენს სიცხის დამწევ, ტკივილგამაყუჩებელ და სუსტ ანთების საწინააღმდეგო მოქმედებას. მოქმედების მექანიზმი დაკავშირებულია პროსტაგლანდინების სინთეზის დათრგუნვასთან და ძირითადად თერმორეგულაციის ცენტრზე ზემოქმედებასთან ჰიპოთალამუსში. ასკორბინის მჟავა – თამაშობს მნიშვნელოვან როლს ჟანგვა-აღდგენითი პროცესების, ნახშირწყლების ცვლის, სისხლის შედედების, ქსოვილების რეგენერაციის რეგულირებაში, ზრდის ორგანიზმის წინააღმდეგობას. დიფენჰიდრამინის ჰიდროქლორიდი – ახდენს ანტიჰისტამინურ და ანთების საწინააღმდეგო, ასევე დამამშვიდებელ და საძილე მოქმედებას. კალციუმის გლუკონატი – წარმოადგენს კალციუმის წყაროს ორგანიზმში. რუტოზიდი – ამცირებს კაპილარების განვლადობას და სიმყიფეს, გააჩნია ანტიოქსიდანტური თვისებები.

გამოყენების ჩვენებები
გრიპის და სხვა მწვავე რესპირატორული ვირუსული ინფექციების სიმპტომური მკურნალობა, რომლებსაც ახლავს შემდეგი სიმპტომები: მაღალი ტემპერატურა, შემცივნება, ცხვირის გაჭედვა, ტკივილი ყელში ან ცხვირის სინუსებში, თავის ტკივილი, სახსრების და კუნთების ტკივილი.

უკუჩვენებები
ჰიპერმგრძნობელობა პარაცეტამოლის, ასკორბინის მჟავის, დიფენჰიდრამინის, კალციუმის გლუკონატის, რუტოზიდის ან პრეპარატის ნებისმიერი კომპონენტის მიმართ; საქაროზა/იზომალტაზას დეფიციტი, ფრუქტოზას აუტანლობა, გლუკოზა- გალაქტოზური მალაბსორბცია; ღვიძლის, თირკმელების ფუნქციის მძიმე დარღვევები, დახურულკუთხოვანი გლაუკომა, წინამდებარე ჯირკვლის ჰიპერპლაზია, კუჭის და თორმეტგოჯა ნაწლავის მასტენოზირებელი წყლულოვანი დაავადება, შარდის ბუშტის ყელის სტენოზი, ეპილეფსია, ჰიპერკალციურია, ნეფროუროლითიაზი, სარკოიდოზი, საგულე გლიკოზიდების ერთდროული მიღება, ჰიპერკალციემია, ჰიპეროქსალურია, სისხლის რეოლოგიური თვისებების გამოხატული ცვლილებები, გლუკოზო-6- ფოსფატდეჰიდროგენაზას დეფიციტი, 6 წლამდე ბავშვთა ასაკი, პარაცეტამოლის შემცველი სხვა სამკურნალო პრეპარატების ერთდროული მიღება, შაქრიანი დიაბეტი.

სიფრთხილით
კეთილთვისებიანი ჰიპერბილირუბინემია (ჟილბერის სინდრომი), ღვიძლის, თირკმელების ფუნქციის მსუბუქი და საშუალო ხარისხის სიმძიმის დარღვევები, გულ-სისხლძარღვთა სისტემის დაავადებები, ჰიპერკოაგულაცია, დეჰიდრატაცია, დიარეა, ბრონქული ასთმა.

გამოყენება ორსულობის დროს და ძუძუთი კვების პერიოდში
პრეპარატის გამოყენება ორსულობის I ტრიმსეტრში უკუნაჩვენებია. ორსულობის II და III ტრიმესტრებში გამოიყენება სიფრთხილით, ექიმის მკაცრი კონტროლის ქვეშ, თუ პოტენციური სარგებელი დედისათვის აღემატება პოტენციურ რისკს ნაყოფისა და ბავშვისათვის. ლატქაციის პერიოდში პრეპარატის გამოყენების აუცილებლობის შემთხვევაში საჭიროა ძუძუთი კვების შეწყვეტა მკურნალობის მთელი პერიოდის განმავლობაში.

გამოყენების წესი და დოზირება
პრეპარატი მიიღება შიგნით ჭამის შემდეგ. 6-დან 10 წლამდე ბავშვებში თითო პაკეტი 2 ჯერ დღეში. 10 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებისათვის თითო პაკეტი 2-3 ჯერ დღეში.
პრეპარატის ერთი პაკეთის შიგთავი გახსენით 1/2 ჭიქა (125 მლ) ცხელ წყალში (t=70°C), გააგრილეთ (t=50°C) და დალიეთ. დასაშვებია უმნიშვნელო ნალექი ჭიქაში. გამოყენებული უნდა იქნას ახლად მომზადებული ხსნარი. გამოყენების წინ მოურიეთ. პრეპარატის მიღებებს შორის ინტერვალი უნდა იყოს არანაკლებ 4 საათისა. არ მისცეთ 6 წლამდე ასაკის ბავშვებს ექიმის კონსულტაციის გარეშე. პაციენტებში ღვიძლის ან თირკმელების უკმარისობით ინტერვალი პრეპარატის მიღებებს შორის უნდა შეადგენდეს არანაკლებ 8 საათს. მიღების ხანგრძლივობა ექიმის კონსულტაციის გარეშე – არაუმეტეს 5 დღე ტკივილგამაყუჩებელი საშუალების სახით და 3 დღე სიცხის დამწევი საშუალების სახით გამოყენებისას.

გვერდითი მოქმედება
ასკორბინის მჟავა:
შარდგამომყოფი სისტემის მხრივ: ზომიერი პალაკიურია (600 მგ-ზე/დღეში მეტი დოზის მიღებისას), დიდი დოზების ხანგრძლივი გამოყენებისას – ჰიპეროქსალურია, ნეფროლითიაზი (კალციუმის ოქსალატის გამო), თირკმლის გლომერალური აპარატის დაზიანება. საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ლორწოვანი გარსის გაღიზიანება.
ალერგიული რეაქციები: გამონაყარი კანზე, კანის ჰიპერემია. სხვა: კუჭქვეშა ჯირკვლის ინსულარული აპარატის ფუნქციის დათრგუნვა (ჰიპერგლიკემია, გლუკოზურია). ლაბორატორიული მაჩვენებლების ცვლილებები (თრომბოციტოზი, ჰიპერპროთრომბინემია, ერითროპენია, ნეიტროფილური ლეიკოციტოზი, ჰიპოკალიემია).

დიფენჰიდრამინი:

გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: არტერიული წნევის დაქვეითება, გულისცემის შეგრძნება, ტაქიკარდია, ექსტრასისტოლია. სასუნთქი სისტემის მხრივ: ცხვირის და ყელის ლორწოვანი გარსის სიმშრალე,
ნახველის სიბლანტის მომატება, გულმკერდში ან ყელში მოჭერის შეგრძნება, ცემინება, ცხვირის გაჭედვა. ნერვული სისტემის მხრივ: თავის ტკივილი, სედაციური ეფექტი, ძილიანობა,
თავბრუსხვევა, კოორდინაციის დარღვევა, სისუსტე, ცნობიერების არევა, მოუსვენრობა, აგზნებადობა, ნევროზულობა, ტრემორი, გაღიზიანებადობა, უძილობა, ეიფორია, პარესთეზიები, ნევრიტი, კრუნჩხვები. გრძნობათა ორგანოების მხრივ: მხედველობითი აღქმის დარღვევა, დიპლოპია, ვერტიგო, ხმაური ყურებში, მწვავე ლაბირინთიტი. საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: პირის ლორწოვანი გარსის სიმშრალე, ტკივილი ეპიგასტრიუმის არეში, ანორექსია, გულისრევა, ღებინება, დიარეა, შეკრულობა. შარდსასქესო სისტემის მხრივ: გახშირებული ან გაძნელებული შარდვა, შარდის შეკავება, ადრეული მენსტრუაცია. სისხლმბადი ორგანოების მხრივ: ჰემოლიზური ანემია, თრომბოციტოპენია, აგრანულოციტოზი. ალერგიული რეაქციები: ჭინჭრის ციება, მედიკამენტური გამონაყარი, ანაფილაქსიური შოკი, ფოტოსენსიბილიზაცია. სხვა: მომატებული ოფლიანობა, შემცივნება.

კალციუმის გლუკონატი:

ჰიპერკალციემია. საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: შეკრულობა, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ლორწოვანი გარსის გაღიზიანება.

პარაცეტამოლი:

საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: გულისრევა, ტკივილი ეპიგასტრიუმის არეში. სისხლმბადი ორგანოების მხრივ: ანემია, თრომბოციტოპენია, მეტჰემოგლობინემია. ალერგიული რეაქციები: სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, გამონაყარი კანზე, ქავილი, ჭინჭრის ციება, ანგიონევროზული შეშუპება. მაღალი დოზებით ხანგრძლივი გამოყენებისას შესაძლებელია ჰეპატოტოქსიკური და ნეფროტიქსიკური მოქმედება. ბრონქოსპაზმი აცეტილსალიცილის მჟავის და სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების მიმართ მგრძნობიარე პაციენტებში.

რუტოზიდი:

ალერგიული რეაქციები: გამონაყარი კანზე საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: გულისრევა, დიარეა, გულძმარვა. ნერვული სისტემის მხრივ: თავის ტკივილი. გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: სახესთან სისხლის “მოწოლა”. თუ ინსტრუქციაში მითითებული ნებისმიერი გვერდითი ეფექტი ღრმავდება, ან თქვენ შენიშნეთ სხვა გვერდითი ეფექტები, რომლებიც არ არის მითითებული ინსტრუქციაში, შეატყობინეთ ამის შესახებ ექიმს.

ჭარბი დოზირება
5 და მეტი გრამი პარაცეტამოლის მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს ღვიძლის დაზიანება პაციენტებში, რომლებსაც გააჩნიათ შემდეგი რისკ-ფაქტორები: ხანგრლივი მკურნალობა
კარბამაზეპინით, ფენობარბიტალით, ფენიტოინით, პრიმიდონით, რიფამპიცინით, კრაზანას პრეპარატებით, ან ღვიძლის ფერმენტების მასტიმულირებელი სხვა პრეპარატებით; ჭარბი რაოდენობით ეთანოლის რეგულარული გამოყენება; გლუტატიონის დეფიციტი (კვების დარღვევის, მუკოვისციდოზის, აივ-ინფექციის, შიმშილის, გამოფიტვის შედეგად). პარაცეტამოლით ჭარბი დოზირების სიმპტომები: მიღებიდან პირველი 24 საათის განმავლობაში – კანის საფარის ფერმკრთალობა, გულისრევა, ღებინება, ანორექსია, აბდომინალური ტკივილი; გლუკოზის მეტაბოლიზმის დარღვევა, მეტაბოლური აციდოზი. ღვიძლის ფუნქციის დარღვევები შეიძლება გამოვლინდეს ჭარბი დოზირებიდან 12-48 საათის შემდეგ. მძიმე ჭარბი დოზირების დროს – ღვიძლის უკმარისობა პროგრესირებადი ენცეფალოპათიით, კომა, სიკვდილი; თირკმლის მწვავე უკმარისობატუბულარული ნეკროზით (მათ შორის ღვიძლის მძიმე დაზიანების არარსებობისას); არითმია. მკურნალობა: დაზარალებულს უნდა გაუკეთდეს კუჭის ამორეცხვა, დაენიშნოს ადსორბენტები (აქტივირებული ნახშირი) და საჭიროა ექიმთან მიმართვა. სიმპტომური თერაპია: სავარაუდო ჭარბი დოზირებიდან პირველი ერთი საათის განმავლობაში მიზანშეწონილია შიგნით აქტივირებული ნახშირის გამოყენება. სავარაუდო ჭარბი დოზირებიდან ოთხი ან მეტი საათის შემდეგ აუცილებელია პლაზმაში პარაცეტამოლის კონცენტრაციის განსაზღვრა (პარაცეტამოლის კონცენტრაციის უფრო ადრეული განსაზღვრა შეიძლება არასწორი იყოს). აცეტილცისტეინით მკურნალობა შეიძლება ჩატარდეს პარაცეტამოლის მიღებიდან 24 საათამდე, მაგრამ მაქსიმალური ჰეპატოპროტექტორული ეფექტი შეიძლება მიღებული იქნას ჭარბი დოზირებიდან პირველი 8 საათის განმავლობაში. ამის შემდეგ ანტიდოტის ეფექტურობა მკვეთრად ეცემა. საჭიროების შემთხვევაში შეიძლება აცეტილცისტეინის
ინტრავენურად შეყვანა. ღებინების არარსებობის შემთხვევაში ალტერნატიულ ვარიანტს წარმოადგენს მეთიონინის შიგნით მიღება. პაციენტების მკურნალობა ღვიძლის ფუნქციის მძიმე დარღვევით პარაცეტამოლის მიღებიდან 24 საათის შემდეგ უნდა ჩატარდეს ტოქსიკოლოგიური ცენტრის ან ღვიძლის დაავადებების სპეციალიზირებული განყოფილების სპეციალისტებთან ერთობლივად. სიმპტომები, განპირობებული დიფენჰიდრამინით: ცენტრალური ნერვული სისტემის დათრგუნვა ან აგზნება (განსაკუთრებითYბავშვებში), დეპრესია, გუგის გაფართოვება, პირის სიმშრალე, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ფუნქციის დარღვევა. მკურნალობა: სპეციფიკური ანტიდოტი არ არსებობს, მკურნალობა სიმპტომური. ასკორბინის მჟავათი ჭარბი დოზირების სიმპტომები: დიარეა, გულისრევა, მეტეორიზმი, სპასტიური ხასიათის აბდომინალური ტკივილი, გახშირებული შარდვა, ნეფროლითიაზი, უძილობა, გაღიზიანებადობა, ჰიპოგლიკემია. 100 მგ-ზე მეტი დოზით გამოყენებისას – თავის ტკივილი, ცენტრალური ნერვული სისტემის მომატებული აგზნებადობა, უძილობა, გულისრევა ღებინება, დიარეა, ჰიპერაციდური გასტრიტი, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ლორწოვანი გარსის დაზიანება, კუჭქვეშა ჯირკვლის ინსულარული აპარატის ფუნქციის დათრგუნვა (ჰიპერგლიკემია, გლუკოზურია), ჰიპეროქსალურია, ნეფროლითიაზი, თირკმლის გლომერულარული აპარატის დაზიანება, კაპილარების განვლადობის დაქვეითება (შესაძლებელია ქსოვილების ტროფიკის გაუარესება, არტერიული წნევის მომატება, ჰიპერკოაგულაცია, მიკროანგიოპათიების განვითარება). ასკორბინის მჟავის მაღალმა დოზებმა (3000 მგ-ზე მეტი) შეიძლება გამოიწვიოს დროებითი ოსმოსური დიარეა და კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ფუნქციის დარღვევა, როგორიცაა გულისრევა, დისკომფორტი კუჭის არეში. მკურნალობა: სიმპტომური, ფორსირებული დიურეზი. კალციუმის გლუკონატით ჭარბი დოზირების სიმპტომები: ჰიპერკალციემია, ქრონიკული ჭარბი დოზირების დროს შეიძლება განვითარდეს საერთო და კუნთების სისუსტე,
6 დეპრესია, ფსიქიკური დარღვევები, მადის დარღვევა, გულისრევა, ღებინება, შეკრულობა, არტერიული წნევის დაქვეითება, გულის რითმის დარღვევა. მკურნალობა: კალციტონინის პარენტერალური შეყვანა 5-10 სე/კგ/დღეში დოზით 500 მლ 0,9% ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარში 6 საათის განმავლობაში. რუტოზიდი. ცნობები ჭარბი დოზირების შესახებ არ არსებობს.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო პრეპარატებთან
ღვიძლში მიკროსომალური დაჟანგვის ფერმენტების ინდუქტორები (ფენიტოინი, ბარბიტურატები, რიფამპიცინი, ფენილბუტაზონი, ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები, ეთანოლი) ზრდიან პარაცეტამოლის ჰიდროქსილირებული აქტიური მეტაბოლიტების პროდუქციას და ზრდიან ჰეპატოტოქსიკური მოქმედების რისკს. ასკორბინის მჟავა: ზრდის სისხლში ბენზილპენიცილინის და ტეტრაციკლინების კონცენტრაციას. 1 გ/დღეში დოზით ზრდის ეთინილესტრადიოლის ბიოშეღწევადობას (მათ შორის პერორალური კონტრაცეპტივების შემადგენლობაში შემავალის). ამცირებს ჰეპარინის და არაპირდაპირი ანტიკოაგულანტების ეფექტურობას. აუმჯობესებს ნაწლავებში რკინის პრეპარატების შეწოვას (გადაყავს სამვალენტიანი რკინა ორვალენტიანში); შეიძლება გაზარდოს რკინის გამოყოფა დეფეროქსამინთან ერთდროულად გამოყენებისას. აცეტილსალიცილის მჟავა, პერორალური კონტრაცეპტივები, ახალი წვენები და ტუტე სასმელი ამცირებენ შეწოვას და ასკორბინის მჟავის შეთვისებას. აცეტილსალიცილის მჟავასთან ერთდროულად გამოყენებისას იზრდება შარდით ასკორბინის მჟავას გამოყოფა და მცირდება აცეტილსალიცილის მჟავას გამოყოფა. აცეტილსალიცილის მჟავა ამცირებს ასკორბინის მჟავას აბსორბციას დაახლოებით 30%-ით.
ზრდის კრისტალურიის განვითარების რისკს სალიცილატებით და ხანმოკლე მოქმედების სულფანილამიდებით მკურნალობისას, ანელებს თირკმელებით მჟავების გამოყოფას, ზრდის ტუტე რეაქციის მქონე სამკურნალო საშუალებების (მათ შორის ალკალოიდების) გამოყოფას, ამცირებს სისხლში პეროლარული კონტრაცეპტივების კონცენტრაციას. ერთდროულად გამოყენებისას ამცირებს იზოპრენალინის ქრონოტროპულ მოქმედებას. დიფენჰიდრამინი: ახდენს ეთანოლის და ცენტრალური ნერვული სისტემის დამთრგუნველი პრეპარატების მოქმედების პოტენცირებას. მონოამინოოქსიდაზას ინჰიბიტორები აძლიერებენ დიფენჰიდრამინის ანტიქოლინერგულ აქტივობას. მოწამვლის მკურნალობისას ამცირებს აპომორფინის, როგორც ღებინების საწინააღმდეგო საშუალების ეფექტურობას. აძლიერებს სამკურნალო საშუალებების ანტიქოლინერგულ ეფექტებს მ- ქოლინომაბლოკირებელი აქტივობით. კალციუმის გლუკონატი: ქინიდინთან ერთდროულად გამოყენებისას შესაძლებელიაპარკუჭშიდა გამტარობის შენელება და ქინიდინის ტოქსიკურობის ზრდა. წარმოქმნის უხსნად კომპლექსებს ტეტრაციკლინის რიგის ანტიბიოტიკებთან და ამცირებს ანტიბაქტერიულ ეფექტს. ანელებს ტეტრაციკლინების, დიგოქსინის, რკინის პერორალური პრეპარატების
აბსორბციას (ინტერვალი მათ მიღებებს შორის უნდა იყოს არანაკლებ 2 საათი). თიაზიდურ დიურეზულებთან კომბინაციაში შესაძლებელია გააძლიეროს ჰიპერკალციემია, შეამციროს კალციტონინის ეფექტი ჰიპერკალციემიის დროს. ამცირებს ფენიტოინის ბიოშეღწევადობას. ფარმაცევტულად შეუთავსებელია კარბონატებთან, სალიცილატებთან, სულფატებთან
(წარმოქმნის უხსნად ან რთულად ხსნად კალციუმის მარილებს). ამცირებს ნელი კალციუმის არხების ბლოკატორების ეფექტს. პარაცეტამოლი: აქვეითებს ურიკოზურიული სამკურნალო პრეპარატების ეფექტურობას. პარაცეტამოლის თანმხლები გამოყენება მაღალი დოზებით ზრდის არაპირდაპირი ანტიკოაგულანტების (ვარფარინი და სხვა კუმარინები) ეფექტს, რაც ზრდის
სისხლდენების რისკს. პარაცეტამოლის და სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების ხანგრძლივი კომბინირებული გამოყენება ზრდის “ანალგეტიკური” ნეფროპათიის და თირკმლის პაპილარული ნეკროზის განვითარების, თირკმლის უკმარისობის ტერმინალური სტადიის დადგომის რისკს. დიფლუნისალი ზრდის პარაცეტამოლის პლაზმურ კონცენტრაციას 50%-ით – ჰეპატოტოქსიკურობის განვთარების რისკი. მიელოტოქსიკური სამკურნალო საშუალებები აძლიერებენ პრეპარატის ჰემატოტოქსიკურობის გამოვლინებებს. მეტოკლოპრამიდი ზრდის პარაცეტამოლის შეწოვას. დომპერიდონი არ ახდენს ზეგავლენას სისხლში პარაცეტამოლის კონცენტრაციაზე. კოლესტირამინი ანელებს პარაცეტამოლის შეწოვას.
ეთანოლი პარაცეტამოლთან კომბინირებული გამოყენებისას ხელს უწყობს მწვავე პანკრეატიტის განვითარებას. ეთანოლი ზრდის პარაცეტამოლის ჰეპატოტოქსიკურ მოქმედებას ერთდროულად გამოყენებისას, განსაკუთრებით მისი ჭარბი დოზირების დროს. პარაცეტამოლი ამცირებს დიურეზული სამკურნალო საშუალებების ეფექტურობას. მიკროსომული დაჟანგვის ინჰიბიტორები (ციმეტიდინი) ამცირებენ ჰეპატოტოქსიკური მოქმედების რისკს. რუტოზიდი: ფარმაკოლოგიური ეფექტი ძლიერდება ასკორბინის მჟავათი.

განსაკუთრებული მითითებები
გახანგრძლივებული ცხელების სინდრომის დროს 3 დღეზე მეტ ხანს და ტკივილის სინდრომის დროს 5 დღეზე მეტ ხანს პრეპარატის გამოყენების ფონზე საჭიროა ექიმის კონსულტაცია. ამახინჯებს ლაბორატორიული კვლევების მაჩვენებლებს გლუკოზის და შარდმჟავას რაოდენობრივი განსაზღვრისას პლაზმაში. არ არის რეკომენდირებული ეთანოლთან ერთდროული მიღება. ნეფროუროლითიაზის განვითარების რისკის შესამცირებლად რეკომენდირებულია უხვად სითხის მიღება. პრეპარატი შეიცავს საქაროზას, რაც გათვალისწინებული უნდა იქნას დიაბეტით დაავადებული ადამიანების მიერ. პრეპარატის მაქსიმალური დღიური დოზა (3 პაკეტი) შეიცავს დაახლოებით 7,5 გ საქაროზას, რაც შეესაბამება 0,6 პურის ერთეულს.

სამედიცინო გამოყენებისათვის სამკურნალო პრეპარატის ზეგავლენა სატრანსპორტო საშუალებების, მექანიზმების მართვის უნარზე
პრეპარატი იწვევს ძილიანობას და არღვევს რეაქციის სისწრაფეს, ამიტომ მკურნალობის პერიოდში საჭიროა თავის არიდება ტრანსპორტის ტარებისა და საქმიანობის სხვა პოტენციურად საშიში სახეობებით დაკავებისაგან, რომლებიც საჭიროებენ ყურადღების მომატებულ კონცენტრაციას და ფსიქომოტორული რეაქციების სისწრაფეს.

გამოშვების ფორმა
გრანულები შიგნით მისაღები ხსნარის მოსამზადებლად. 3 გ გრანულები პაკეტში. ყოველი 5 პაკეტი ერთმანეთზეა გადაბმული. 5, 10 პაკეტს სამედიცინო გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად ათავსებენ მუყაოს კოლოფში.

შენახვის პირობები
ინახება მშრალ, სინათლისაგან დაცულ ადგილას არაუმეტეს 25°ჩ ტემპერატურაზე. ინახება ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა
2 წელი.
ნუ გამოიყენებთ შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ.

აფთიაქიდან გაცემის პირობები
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა N3 რეცეპტით.

სარეგისტრაციო მოწმობის მფლობელი
ღსს “ურალბიოფარმა” 620039, ქ. ეკატერინბურგი, მაშინოსტროიტელების ქ., 31 ა
ტელ. (343) 254-01-83, ფაქსი (343) 254-01-79

მწარმოებელი
ღსს “ურალბიოფარმა”, 620026, ქ. ეკატერინბურგი, კუიბიშევის ქ., 60
ტელ. (343) 254-02-45, ფაქსი (343) 254-01-79.

გამოშვებული პროდუქციის ხარისხთან დაკავშირებული პრეტენზიებით მიმართეთ:
ღსს “ურალბიოფარმა”, 620026, ქ. ეკატერინბურგი, კუიბიშევის ქ., 60 ტელ. (343) 254-02-45