მენიუ

იბუპროფენი ტაბლეტები B.P. 400მგ

  იბუპროფენი ტაბლეტები B.P. 400 მგ

შემადგენლობა:

შემადგენლობა

თითოეული შემოგარსულ ტაბლეტი შეიცავს

იბუპროფენ B.P……400 მგ

ჩვენება:

იბუპროფენი ტაბლეტები მისი ანალგეზიური და ანთების საწინააღმდეგო მოქმედების გამო, გამოიყენება რევმატოიდული ართრიტის (იუვენილური რევმატოიდული ართრიტი ან სტილის დაავადება), სპონდილიტის, ოსტეოართრიტის და არარევმატოიდული (სერო-უარყოფითი) ართროპათიების სამკურნალოდ.

არარევმატოიდული (სერო-უარყოფითი) ართროპათიების მკურნალობისას იბუპროფენი ტაბლეტი ნაჩვენებია პერიარტიკულური მდგომარეობის დროს, როგორიცაა გაყინული მხრის სინდრომი (კაფსულიტი), ბურსიტი, მყესების ანთება, ტენდოსინოვიტი და წელის ქვედა ნაწილის ტკივილი. Ibuprofen ტაბლეტის გამოყენება შესაძლებელია რბილი ქსოვილების დაზიანების დროს, როგორიც არის დაჭიმვა და გაჭიმვა.

იბუპროფენი ტაბლეტი ასევე ნაჩვენებია მისი ტკივილგამაყუჩებელი ეფექტის გამო. გამოიყენება როგორც მსუბუქი, ასევე საშუალო სიმძიმის ტკივილისას, ისეთ მდგომარეობის დროს როგორიც არის დისმენორეა, კბილის და ოპერაციის შემდგომი ტკივილი, შაკიკის დროს თავის ტკივილის სიმპტომური მკურნალობის დროს.

დოზირება და გამოყენება:

მოზრდილებში: იბუპროფენი ტაბლეტის რეკომენდირებული დოზირება არის 1200-1800მგ დღეში. ასევე ზოგიერთ პაციენტს შეუძლია მიიღოს 600-1200მგ დღეში. მძიმე ან მწვავე მდგომარეობის დროს შესაძლებელია დოზის ზრდა სანამ არ მოხდება მწვავე ფაზის კონტროლი, მაგრამ ამავე დროს დღიურმა დოზამ არ უნდა გადააჭარბოს 2400მგ.

ბავშვები: დღიური დოზა წარმოადგენს 20 მგ/კგ წონაზე რაც ნაწილდება დღის განმავლობაში.

იუვინელარული რევმატოიდული ართრიტის დროს გაყოფილი დღიური დოზა შეიძლება იყოს 40 მგ/კგ წონაზე.

არ არის რეკომინდირებული მისი გამოყენება იმ ბავშვებში რომელთა წონა 7კგ-ზე ნაკლებია.

ასაკოვანი პაციენტებში: ხანდაზმული პირები დგანან სერიოზული უარყოფითი რეაქციების განვითარების რისკის წინაშე. ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული  პრეპარატების დროს უმცირესი ეფექტური დოზა უნდა იყოს გამოყენებული და რაც შეიძლება ხანმოკლე დროის განმავლობაში. ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების მიღების დროს პაციენტი უნდა იყოს რეგულარული მონიტორინგის ქვეშ, რომ არ განვითარდეს სისხლდება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან.

რენალური და ჰეპატური ფუნქციური უკმარისობის დროს უნდა მოხდეს ინდივიდუალური დოზირების შერჩევა.

ორალური მიღებისთვის. იბუპროფენის ტაბლეტის მიიღება ჭამისას ან ჭამის შემდეგ, ჭიქა წყალთან ერთად. სასურველია, მოხდეს მთლიანად მისი მთლიანად გადაყლაპვა და არა მისი დაღეჭვა, დაქუცმაცება ან დაშლა.

ფარმაკოლოგიური მოქმედება;

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ანთების საწინააღმდეგო და ანტი-რევმატიული პროდუქტი. არასტეროიდული, პროპიონის მჟავის დერივატი.

ATC კოდი: M01AE01

იბუპროფენი წარმოადგენს პროპიონის მჟავის დერივატს, ტკივილგამაყუჩებელ, ანთების საწინააღმდეგო და სიცხის დამწევ საშუალებას. წამლის თერაპიული ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული ეფექტი ვითარდება ფერმენტი  ციკლო-ოქსიგენაზას ინჰიბირების გზით, რომელიც იწვევს პროსტოგლანდინების სინთეზის რედუქციას. ექსპერიმენტების მონაცემებმა აჩვენა, რომ იბუპროფენმა შეიძლება მოახდინოს თრომბოციტების აგრეგაციაზე დაბალი დოზის ასპირინის ეფექტის შემცირება, სადაც ისინი არიან დოზა დამოკიდებული. ერთ კვლევაში, სადაც ერთჯერადი იბუპროფენის დოზა იყო 400 მგ მიღებული იყო 81 მგ ასპირინის მიღებიდან 8 საათით ადრე დოზის გამოყოფიდან  ან 30 წუთის შემდეგ, ასპირინის ეფექტი შემცირდა თრომბოქსანის და თრომბოციტების აგრიგაციის  ფორმირებაზე. თუმცაღა, მონაცემების სიმცირემ და უზუსტობამ არ აჩვენა იბუპროფენის შესახებ ზუსტი მონაცემები.

არასასურველი რეაქციები:

გასტროინტესტინური დაზიანებები: ყველაზე ხშირი არასასურველი რეაქცია არის გასტროინტესტინალური ბუნების. პეპტიური წყლული, პერფორაცია ან გასტროინტესტინური სისხლდენა, იშვიათად ფატალური შედეგი შეიძლება განვითარდეს ხანდაზმულ პაციენტებში. გულისრევა, ღებინება, ფაღარათი, მეტეორიზმი, ყაბზობა, დისპეპსია, მუცლის ტკივილი, მელენა, ჰემატომეზესი, წყლულოვანი სტომატიტი, კოლიტის და კრონის დაავადების გამწვავება შესაძლოა იყოს იბუპროფენის გამოყენების შედეგი. ნაკლები სიხშირით გამოვლენილი იყო გასტრიტი. გასტროინტესტინალური პერფორაცია წარმოადგენდა იშვიათ მოვლენას. პანკრიატიტი ასევე გამოვლინდა იშვიათ შემთხვევებში.

იმუნური სისტემის მხრივ დაზიანებები: ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული პრეპარატების გამოყენების შემდეგ გამოვლინდა ზემგრძნობელობითი რეაქციები. რომელიც შეიძლება წარმოდგენილი იყოს როგორც ა) არასპეციფიკური ალერგიული რეაქცია და ანაფილაქსია; ბ) სასუნთქი გზების რეაქტიულობა, რაც გულისხმობს ასთმას, გამწვავებულ ასთმას, ბრონქოსპაზმს ან დისპნოეს. გ) კანის დაზიანება ასევე გამონაყარი სხვადასხვა სახის როგორიცაა ქავილი, ჭინჭრის ციება, პურპურა, ანგიოშეშუპება და უფრო იშვიათ შემთხვევაში ექსფოლიატიური და ბულოზური დერმატოზი (სტივენ-ჯონსონის სინდრომის, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზის და მულტიფორმული ერითემა).

კარდიოლოგიური და ვასკულარული დაზიანებები: ედემა, ჰიპერტენზია და გულის უკმარისობა რომელიც გამოვლენილია  არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების მიღებასთან ერთად. ეპიდემიოლოგიური მონაცემების მიხედვით, იბუპროფენის გამოყენება, კერძოდ მაღალ დოზებში (2400 მგ/დღეში), და ხანგრძლივი მკურნალობა შეიძლება დაკავშირებული იყოს არტერიულ თრომბოზული გართულებების (როგორიაა მიოკარდიუმის ინფარქტი და ინსულტი) განვითარების მცირედ მაღალ რისკთან .

სხვა გვერდითი რეაქციები გამოვლინდა იშვიათ შემთხვევებში და რომელთა განვითარების მიზეზ-შედეგობრივი კავშირი არ არის დადგენილი, წარმოადგენს შემდეგს:

სისხლის და ლიმფური სისტემის დაზიანებები: ლეიკოპენინა, თრომბოციტოპენია, ნეიტროპენია, აგრანულოციტოზი, აპლასტიური ანემია და ჰემოლიტიური ანემია.

ფსიქიატრიული დაზიანებები: უძილობა, შფოთვა, დეპრესია, დაბნეულობის მდგომარეობა, ჰალუცინაცია.

ნევროლოგიური დაზიანებები: ოპტიკური ნევრიტი, თავის ტკივილი, პარესთეზია, თავბრუსხვევა, ძილიანობა.

ინფექციური და ინფიცირებადი დაზიანებები: რინიტი და ასეპტიური მენინგიტი (კერძოდ იმ პირებში ვისაც აქვთ ავტოიმუნური დაავადებები, როგორიცაა წითელი მგლურა და შემაერთებელი ქსოვილის დაავადება) სიმპტომებით როგორიც არის კისრის გაშეშება, თავისტკივილი, გულისრევა, ღბინება, ცხელება ან დისორიენტაცია.

თვალის დაზიანებები: ვიზუალური გაუმართაობა და ტოქსიკური ოპტიკური ნეიროპათია.

ყურისა და ლაბირინთოვანი დაზიანებები: სმენითი გაუმართაობა, ყურებში ხმაური (ტინიტუსი) და თავბრუსხვევა.

ჰეპატობილიარული დაზიანებები: ღვიძლის ფუნქციების პათოლოგიური მაჩვენებლები, ღვიძლის უკმარისობა, ჰეპატიტი და სიყვითლე.

კანის და კანქვეშა ქსოვილის დაზიანებები: ბულოზური რეაქციები, სტივენ-ჯონსონის სინდრომი და ტოქსიკური ეპიდერმალური ნეკროლიზი (ძალიან იშვიათად) ჩათვლით და ფოტოსენსიტიური რეაქცია.

თირკმლისა და საშარდე გზების დაზიანებები: თირკმლის ფუნქციების პათოლოგიური მაჩვენებლები,  და ტოქსიკური ნეფროპათიის განსხვავებული ფორმები, რომელიც მოიცავს ნეფრიტს, ნეფროზულ სინდრომს და თირკმლის უკმარისობა.

საერთო დაზიანებები: საერთო სისუსტე და დაღლილობა.

უკუჩვენება:

ჰიპერმგრძნობელობა იბუპროფეის ან მედიკამენტის სხვა შემადგენელი ნივთიერებების მიმართ.
იბუპროფენი უკუნაჩვენებია იმ პირებში, რომელთაც განუვითარდათ ასპირინის ან არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატების მიმართ ზემოგრძნობელობითი რეაქცია (ასთმა, რინიტი, ანგიოედემა ან ჭინჭრის ციება). აქტიური ან ანამნეზში არსებული კუჭის წყლულოვანი დაავადება (ორი ან მეტი დამტკიცებული წყლულოვანი ან სისხლდენის ეპიზდი).

ზედა სართულიდან გასტროინტესტინური სისხლდენის ან პერფორაციის შმთხვევა ანამნეზში, რომელიც დაკავშირებულია ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული პრეპარატების თერაპიასთან.

პაციენტები რომელთაც აქვთ ღვიძლის, თირკმლის ან გულის მწვავე უკმარისობა.

ორსულობის მესამე ტრიმესტრი.

სიფრთხილის ზომები

სიფრთხილე მართებთ იმ პაციენტებს ვისაც აქვთ:

-სისტემური წითელი მგლურა და შემაერთებელი ქსოვილის დაავადებები, რომელიც დაკავშირებულია ასეპტიური მენინგიტის განვითარების გაზრდილ რისკთან.

-გასტროინტესტინური დაავადება და ნაწლავის ქრონიკული ანთებითი დაავადება, რომელიც შეიძლება გამწვავდეს (წყლულოვანი კოლიტი, კრონის დაავადება).

-ასევე სიფრთხილე მართებთ პაციენტებს რომელთაც აქვთ ჰიპერტენზია და გულის უკმარისობა. შეშუპება, მაღალი არტერიული წნევა და/ან კარდიალური უკმარისობა სადაც რენალური ფუნქცია შეიძლება დაირღვეს და გამოიწვიოს ორგანიზმში სითხის შეკავება.

-რენალური ფუნქციის დარღვევა.

-ღვიძლის დისფუნქცია.

არასასურველი ეფექტი შეიძლება შემცირდეს მინიმალური ეფექტური დოზის გამოყენების შედეგად მცირედი ხანგრძლივობისას სიმპტომების კონტროლის მიზნით (იხილეთ ქვემოთ გასტროინტესტინალური და კარდიოვასკულარული რისკი).

ხანდაზმული პაციენტები დგანან სერიოზული რისკის ქვეშ, რომ განუვითარდეთ შესაძლო ფატალური გასტროინტესტინალური სისხლდენა და პერფორაცია.

არ გამოიყენოთ ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული პრეპარატებთან ერთად. ასევე თავიდან აიცილეთ ციკლო-ოქსიგენაზა-2 სპეციფიკურ ინჰიბიტორთან ერთად გამოყენება.

კარდიოვასკულარული და ცერებროვასკულარული ეფექტი

კლინიკური და ეპიდემიოლოგიური მონაცემები აჩვენებს რომ იბუპროფენის მაღალი დოზებით (2400 მგ დღეში) და ხანგრძილვა მკურნალობა შეიძლება დაკავშირებული იყოს არტერიული თრომბოზული შემთხვევების მცირედ მომატებულ რისკთან (მაგალითად, მიოკარდიუმის ინფარქტი ან ინსულტი).

ეპიდემიოლოგიურმა კვლევამ არ აჩვენა იბუპროფენის დაბალმი დოზის ( ≤1200 მგ დღეში) გამოყენების შემთხვევაში მიოკარდიუმის ინფარქტის განვითარების მომატებული რისკი.

არის სხვა დამტკიცებული მონაცემები, იმასა რომ წამლებმა, რომელიც ახდენს ციკლოოქსიგენაზას/პროსტოგლანდინის სინთეზის ინჰიბირებას, შეიძლება გამოიწვიოს ქალის ფერტილობის დარღვევები, ოვულაციაზე ზემოქმედებით. ყოველივე არის შექცევადი, მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ.

გასტროინტესტინალური სისხლდენა, წყლული ან პერფორაცია, რომელიც შესაძლოა იყოს ფატალური, ნანახი იყო ყველა ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული პრეპარატეით მკურნალობისას, მკურნალობის ნებისმიერ დროს რასაც შეიძლება ახლდეს ან არ ახლდეს გამაფრთხილებელი სიმპტომი, ასევე ანამნეზში მანამდე არსებული სერიოზული გასტროინტესტინური ეფექტების არარსებობისას (წყლულოვანი კოლიტის, კრონის დაავადების ჩათვლით).

პაციენტები, რომელთაც აქვთ წყლულოვანი დაავადება ანამნეზში და ხანდაზმულ პაციენტები უფრო მეტად დგანან გასტროინტესტინალური სისხლდენის, წყლულის ან პერფორაციის განვითარების რისკის ქვეშ მზარდი ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული პრეპარატების დოზების მიღების შემდეგ. ასეთ პაციენტებს უნდა ჩაუტარდეთ მკურნალობა დაბალ დოზებში.

ასევე პირები რომელთაც ანამნეზში აქვთ გასტროინტესტინალური ტოქსიურობა, კერძოდ ხანდაზმულებში უმალვე უნდა შეატყობინონ ნებისმიერი უცნაური მუცლის სიმპტომის გაჩენის შესახებ კერძოდ მკურნალობის საწყის სტადიაში.

სიფრთხილე მართებთ იმ პაციენტებს, რომლებიც იღებენ მედიკამენტებს, რომელთაც გაზარდონ გასტროტოქსიურობის ან სისხლდენის რისკი, როგორიცაა კორტიკოსტეროიდები, ანტიკოაგულანტები, როგორიცაა ვარფარინი, ასევე სეროტონინის სელექტიური უკუმიტაცების ინჰიბიტორები ან ანტიაგრეგანტული აგენტებს როგორიცაა ასპირინი.

როდესაც ვითარდება გასტროინტესტინური სისხლდენა ან წყლული უმალვე უნდა მოიხსნას და შეჩერდეს იბუპროფენით მკურნალობა.

დერმატოლოგია

კანის სერიოზული რეაქცია, რომელთაგანაც ზოგიერთი არის ფატალური ექსფოლიატიური დერმატიტის, სტივენ-ჯონსონის სინდრომის და ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზის ჩათვლით იშვიათად იყო დაკავშირებული ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული  პრეპარატების გამოყენებასთან. მკურნალობის საწყის სტადიაში პაციენტები დგანან ამ რეაქციების განვითარების რისკის ქვეშ. რეაქციის განვითარება მოხდა უმრავლეს შემთხვევაში მკურნალობის პირველ თვეში. იბუპროფენით მკურნალობა უმალვე უნდა შეწყდეს, როგორც კი პირველად გამოვლინდება კანზე გამონაყარი, ლორწოვანის დაზიანება ან ზემგრძნობელობის ნებისმიერი ნიშნები.

პაციენტებს რომელთაც აქვთ იშვიათი მემკვიდრული ფრუქტოზის აუტანლობა არ უნდა მიიღონ ეს პროდუქცია რადგანაც შეიცავს სუკროზას.

ურთიერთქმედება წამლებთან:

იბუპროფენი არ უნდა იყოს გამოყენებული შემდეგ კომბინაციაში:

ასპირინი: გარდა შემთხვევისა როდესაც ექიმის მიერ დანიშნულია ასპირინის მცირედი დოზა (არაუმეტეს 75 მგ დღეში ) რადგან ზრდის გვერდითი რეაქციების რისკს .

ექსპერიმენტულმა მონაცემებმა აჩვენა, რომ იბუპროფენმა შესაძლოა მოახდინოს დაბალი დოზის ასპირინის ეფექტის ინგჰიბირება თრომბოციტების აგრეგაციაზე. თუმცა ამ მონაცემების შეზღუდულობისა და  უზუსტობების გამო ex-vivo კვლევების მონაცემების კლინიკურ მონაცემებთან შედარებით აღმოჩნდა, რომ არ არსებობს მტკიცე დასკვნა იბუპროფენის მუდმივი გამოყენებაზე, და ასევე კლინიკურად შესაბამისი ეფექტები იბუპროფენის შემთხვევითი გამოყენებისას.

სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატები ციკლოოქსიგენაზა-2 სელექტიური ინჰიბიტორის ჩათვლით: რადგან შესაძლოა გაზარდოს გვერდითი ეფექტი.

იბუპროფენი სიფრთხილით უნდა იყოს  გამოყენებული შემდეგ კომბინაციასთან ერთად:

კორტიკოსტეროიდები: შეიძლება გაზარდონ გვერდითი რეაქციის რისკი, განსაკუთრებით საჭმლის მომნელებელი ტრაქტის მხრივ.

ანტიჰიპერტენზიული და შარდმდენი საშუალებები: ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდულმა პრეპარატებმა შესაძლოა შეამცირონ ამ წამლების ეფექტი. შარდმდენებმა შესაძლოა, გაზარდონ ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული პრეპარატების  ნეფროტოქსიურობის რისკი.

ანტიკოაგულანტი: ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდულმა პრეპარატებმა შესაძლოა, გაზარდონ ისეთი ანტიკოაგულანტების ეფექტი როგორიცაა ვარფარინი.

ანტიაგრეგანტული აგენტი და სეროტონინის უკუმიტაცების სელექტიური ინჰიბიტორი: ზრდის გასტროინტესტინალური სისხლდენის რისკს.

საგულე გლიკოზიდები: ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდულმა პრეპარატებმა შეიძლება, გააღრმავონ გულის უკმარისობა, შეამცირონ გლომერულური ფილტრაციის სიჩქარე და გაზარდოს პლაზმის გლიკოზიდების დონე.

ლითიუმი: პლაზმაში  ლითიუმის დონის მატების შემთხვევები ხშირია.

მეტოტრექსატი: არის ალბათობა პლაზმაში მეტოტრექსატის დონის მატებისა.

ციკლოსპორინი: ნეფროტოქსიურობის მომატებული რისკი.

მიფეპრისტონი: ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული პრეპარატები არ უნდა იყოს გამოყენებული მიფეპრისტონის მიღებიდან 8-12 დღის განმავლობაში, რადგანაც ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდულმა პრეპარატებმა შეიძლება შეამცირონ მიფოპრისტონის ეფექტი.

ტაკროლიმუსი: ნეფროტოქსიურობის მაღალი რისკი ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდულ პრეპარატებთან ერთად ტაკროლიმუსის მიღებისას.

ზიდოვუდინი: არის შემთხვევები აივ ინფიცირებულ პირებში ჰემართროზის და ჰემატომის განვითარების მაღალი რისკისა ზიდოვუდინისა და იბუპროფენის ერთდროული გამოყენებისას.

ქინოლონის ჯგუფის ანტიბიოტიკები: ცხოველებზე ჩატყარებულმა კვლევებმა აჩვენება, რომ ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდულმა პრეპარატებმა შეიძლება გაზარდონ კონვულსიები, რომელიც დაკავშირებულია ქინოლონის  ჯგუფის ანტიბიოტიკების მიღებასთან. პაციენტები რომლებიც იღებენ როგორც ქინოლონის ანტიბიოტიკებს ასევე ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდულ პრეპარატებს, დგანან კრუნჩხვის განვითრების რისკის ქვეშ.

ორსულობა და ლაქტაცია

ორსულობა

პროსტოგლანდილების სინთეზის ინჰიბირებამ შეიძლება იქონიოს არასასურველი ეფექტი ორსულობაზე და/ან ემბრიონის/ნაყოფის განვითარებაზე. ეპიდემიოლოგიური კვლევების მონაცემებმა აჩვენეს, რომ აბორტის და გულის მალფორმაციის და ასევე გასტროშიზის მზარდი რისკები რომელიც დაკავშირებული იყო პროსტოგლანდინების სინთეზის ინჰიბიტორების გამოყენებასთან. ცხოველებში პროსტოგლანდინის სინთეზის ინჰიბიტორის შეყვანამ აჩვენა პრე- და პოსტიმპლანტაციური თვითნებითი აბორტი და ემბრიონის/ნაყოფის სიკვდილიანობის მომატებული რისკი.  ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა ნაყოფის ორგანოგენეზის პერიოდში პროსტოგლანდინების სინთეზის ინჰიბიტორების მიღებამ გამოიწვია სხვადასხვა მალფორმაციები, კარდიოვასკულური მალფორმაციების ჩათვლით.

ორსულობის პირველ და მეორე ტრიმესტრში არ უნდა იყოს გამოყენებული იბუპროფენის ტაბლეტები გარდა უკიდურეს შემთხვევისა. თუკი იბუპროფენის მიღება ხდება იმ ქალების მიერ, ვინც ცდილობს დაორსულებას, ან ორსულობის პირველ ან მეორე ტრიმესტრშია, დოზა უნდა იყოს შეძლებისდაგვარად დაბალი და მოქმედება ხანმოკლე.

მესამე ტრიმესტრში ყველა პროსტოგლანდინის სინთეზის ინჰიბიოტორებმა შეიძლება გამოიწვიონ ნაყოფზე შემდეგი ზემოქმედება:

  • კარდიოპულმონური ტოქსიურობა (არტერიული სადინრის ნაადრევი დახურვა და პულმონალური ჰიპერტენზია)
  • რენალური დისფუნქცია რომელიც შეიძლება პროგრესირდეს თირკმლის უკმარისობამდე ოლიგოჰიდრამნიოსთან ერთად.

ორსულობის ბოლოს პროსტოგლანდინების სინთეზის ინჰიბიტორმა შეიძლება გამოიწვიოს დედასა და ახალშობილში შემდეგი მდგომარეობები:

  • შესაძლო სისხლდენის დროის გაგრძელება
  • საშვილოსნოს კუმშვადობის დათრგუნვა რომელიც შიძლება გამოიწვიოს დაგვიანებულ ან გახანგრძლივებულ მშობიარობას.

შესაბამისად იბუპროფენის ტაბლეტი უკუნაჩვენებია ორსულობის მესამე ტრიმესრში.

ლაქტაცია
მხოლოდ მცირე მონაცემებია ხელმისაწვდომი. დაბალი კონცენტრაციების დროსაც ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული პრეპარატები გამოიყოფა დედის რძეში. სასურველია თავი აიცილოთ იბუპროფენი გამოყენება ლაქტაციის დროს.

შენახვის პირობები:

შეინახეთ გრილ ადგილას 30 გრადუსზე ნაკლებ ტემპერატურაზე. დაიცავით მზის პირდაპირი სხივებისგან. შეინახეთ ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

შეფუთვა:

10 ტაბლეტი შეფუთული ალუმინ/პოლივინილქლორიდის ბლისტერში და 10 ბლისტერი მუყაოში თანდართულ ინსტრუქციასთან ერთად.

ყურადღებით გაეცანით თანდართულ ინსტრუქციას

შპს იბერი+

მისამართი: საქართველო, თბილისი, თამარ მეფის გამზირი 29

მწარმოებელი:
MAGBRO HEALTHCARE PVT.LTD

ვილ-მეჰსა ტიბბა, მანჯჰოლი, ტეჰ-ნალაგაჰ

სოლან-174101, ჰიმაჩალ პრადეშ, ინდოეთი